|
Dios Eureka - Ons Genoegen 9-7 Een verre uitwedstrijd, we gingen met de trein omdat de eventuele chauffeurs een rit naar Heerlen te vermoeiend vonden. Dit hield in vertrekken om 8:39. Maar slechts met 7 man, Arne van Mourik had bedacht met het OV naar Utrecht CS te komen, maar de treinen reden niet door een storing en de bus viel uit. Gelukkig kon Arne een trein later nemen en zo kwam ook hij nog net voor 12 uur aan. De treinreis bleek wel goed voor het spel, want er werd bijna niet verloren. Zoals gezegd werd er bijna niet verloren, maar Toys Sheoratan verloor wel, en ook al snel. Tegen de sterke Rudi Claes was er niets aan de hand toen Toys in een 1 om 2 liep. Een blunder van soortgelijke proportie als het verlies van Auke Zijlstra enige jaren geleden tegen dezelfde Rudi Claes, wat de vraag oproept of hij over magische krachten beschikt. Balen uiteraard, vooral voor Toys zelf, die zich (onnodig) wel tien keer verontschuldigde voor het verlies. Vooral omdat hierna 7 remises volgden, waardoor dit de enige en dus beslissende verliespartij bleek te zijn.Jan Ongolesono trof in Theo Schippers een duidelijk sterkere tegenstander, maar op het bord was daar weinig van te merken. De partij ging gelijk op en Jan haalde probleemloos remise. Hetzelfde gold voor Gerard Morsink tegen Hubert de Baetselier, in een klassieke partij kreeg geen van beiden duidelijk voordeel. Anders was het bij onze kopman Alfons Ottink, die aan bord 1 tegen topvrouw Olga Kamysjlejeva speelde. In een klassieke partij ging Alfons duidelijk aan de leiding, maar hij vond niet het beste vervolg en kwam nog in moeilijkheden, die echter niet zo groot waren dat de remisegrens werd overschreden. Ook Hensley Nepomuceno, invaller voor Peter Kolkman, speelde uitstekend tegen een op papier veel sterkere tegenstander, Tom Swelsen. Waarbij kan worden aangeteknd dat de lage rating van Hensley niet geheel in overeenstemming met zijn speelsterkte lijkt te zijn. Hensley volgde een orginele strategie met een voorpost op 24 gecombineerd met randspel aan de andere kant van het bord. Tom had hier geen goed antwoord op en de partij eindigde in een gelijkwaardige remise. Cock van Wijk had in een klassieke partij het initiatief tegen Melvin Koullen, maar raakte dit aan het eind kwijt en hij moest met en schijf minder remise maken. In de trein terug keken we nog naar een alternatief, waarbij Cocks plan door een grappige wending met eerste wederzijds een dam, waarna Melvin de dam kon offeren om meteen een nieuwe te halen met twee schijven winst werd weerlegd.Auke Zijlstra speelde tegen de sterke Brion Koullen. Brion speelde sterk op het centrum en Auke zag zich genoodzaakt tot een afbraakstrategie. Dit leverde licht, maar niet beslissend nadeel op. Al was het eind van de partij lastig te berekenen, omdat er veel varianten waren die tot nadelige eindpelen leidden. Auke kwam er niet helemaal uit, maar gelukkig voor hem waren de meeste eindspelen die konden ontstaan remise, en zo ook die in de partij. Als laatste was Arne van Mourik uit, Arne zat om tactische redenen aan bord 8 met het idee dat daar gewonnen kon worden. Helaas liep Arne in en combinatie, waarbij hij zich in de berekening in de eindslag had vergist. Met een schijf minder stond Arne verloren, maar na een lange strijd en enkele mindere zetten van zijn tegenstander wist hij er toch nog remise uit te halen. Zo gingen we licht teleurgesteld, maar met opgeheven hoofd terug naar Utrecht, in een trein vol gek geklede mensen (er scheen in het zuiden feest te zijn dat tot gekke verkleedpartijen leidt die ook in het ov worden voortgezet). In Utrecht konden we nog net aanschuiven bij de Chinees, waar we de dag smaakvol afsloten, om uiteindelijk om half elf weer thuis te zijn. Gelukkig zijn niet alle wedstrijden zo ver. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||